De zoektocht naar geluk

Iedereen wil gelukkig zijn. Toch? De één zoekt het geluk misschien in een mooie nieuwe auto en de ander in het hebben van een kind, maar uiteindelijk gaat het allemaal om hetzelfde. Mensen willen zich gelukkig voelen! En het lijkt wel of we steeds meer beseffen dat het geluk niet te vinden is in materie. Er wordt zelfs gezegd dat geluk niet buiten onszelf te vinden is. Volgens mij zijn er daarom nu overal geluksgurus: coaches, sprekers, schrijvers, workshopleiders en ga zo maar door. Nog nooit heb ik zoveel boeken, lezingen, workshops, retreats of webpagina´s gezien die gaan over geluk. Ze leggen allemaal uit hoe je gelukkig kunt worden. Volgens de één moet je anders gaan eten, volgens de ander anders gaan denken. Anders ademen, anders spreken, ander werk gaan doen, je hart volgen, een doel stellen, je missie of passie vinden en volgen….blijkbaar zijn er talloze wegen die naar Rome (lees: het geluk) leiden.

Heb jij ook zoveel van deze wegen bewandeld? Ik wel. Tenminste, ik heb het geprobeerd. Het werkte alleen nooit voor mij. Ik dacht altijd: ¨waarom werkt het voor iedereen en nou net niet voor mij?¨ Dan zag ik weer van die enthousiastelingen die hun passie gevonden hadden en dan vroeg ik mezelf af of ik wel normaal was. Ik wist het nooit, had echt geen flauw idee wat mijn passie was. Wat me wel altijd opviel is dat de meeste gelukszoekers hun passie vonden in het delen van hun kennis met andere mensen. Dus de gelukszoeker vindt zijn passie en wordt vervolgens geluksguru. Ik zag eigenlijk nooit een gelukszoeker die er vervolgens achter kwam dat het zijn passie was om loodgieter of boekhouder te zijn. Daar kun je geld mee verdienen, ok. Maar een passie?

Op TV hoor ik het ook de hele tijd. Je hebt al die shows waarin mensen zingen of dansen en zelfs de jongste deelnemers hoor ik al zeggen: ¨het is mijn passie om te zingen, ik wil niets liever, hier wil ik mijn leven mee vullen, mijn geld mee verdienen, ik weet het zeker! Ik wil iedereen mee laten genieten van mijn stem!¨ Jeetje, daar zit ik dan weer gefrustreerd voor de televisie terwijl ik een ontspannen avond voor ogen had. Als je ziet wat al die mensen kunnen! En wat kan ik? Ik ben vast een mislukkeling. Of moet ik het gewoon ergens anders in zoeken? In een ander eetpatroon bijvoorbeeld.

Helaas, anders eten werkte ook al niet. Hoe meer superfoods ik at, hoe beroerder ik me voelde. Bovendien werd ik helemaal gek van alle tegenstrijdige informatie over voeding op het internet. Ik vond het wel leuk om nieuwe recepten uit te proberen en ja, daar voelde ik me soms ook wel heel gelukkig bij. Tot het moment dat ik dacht dat het geluk zat in het uitproberen van nieuwe recepten. Toen werkte dat ineens niet meer….

Weet je wat zo grappig is? Op een gegeven moment werd ik me er bewust van dat ik me altijd heel ongelukkig ging voelen als ik naar geluk ging zoeken. Dat ik me eigenlijk prima voelde als ik het leven accepteerde zoals het kwam. Met ups en downs, met blije en verdrietige emoties, in ziekte en gezondheid. Acceptatie, is dat het sleutelwoord in de zoektocht naar geluk? Hoe doe je dat? Oeps…daar beginnen we weer te zoeken. De valkuil van het denken is groot, heel groot. En als andere mensen de kuil niet graven, graaf je hem zelf wel. Stop met zoeken….STOP MET ZOEKEN. Door te stoppen met zoeken kom je in het moment waarin alles is zoals het is. Het nu waarin alles perfect is, ongeacht wat het denken er van vindt. Sluit je ogen en voel de vrede als je alles kunt laten zoals het is en niets meer hoeft te veranderen. Wat een geluk!

Als je het leuk vindt om nieuwe artikelen in je mailbox te ontvangen, stuur me dan even een berichtje. Dank je wel!

U bevindt zich hier: Home BLOG De zoektocht naar geluk